O rankingu ELO

System rankingowy ELO to metoda obliczania względnego poziomu umiejętności graczy w grach o sumie zerowej, takich jak szachy czy tenis. Nazwa pochodzi od jej twórcy, Arpada Elo, węgiersko-amerykańskiego profesora fizyki. System rankingowy ELO jest używany przez Międzynarodową Federację Szachową (FIDE) do klasyfikowania szachistów i został przyjęty w wielu innych sportach i grach.

W systemie ELO każdy gracz otrzymuje ranking na podstawie wcześniejszych wyników. Gdy dwóch graczy rywalizuje, zwycięzca zyskuje punkty, a przegrany je traci — w zależności od różnicy między ich rankingami.

Załóżmy, że gracz pierwszy ma ranking 1400, a gracz drugi 1600. Stała K wynosi 32, co oznacza, że wynik meczu będzie miał znaczący wpływ na rankingi graczy.

Oczekiwany wynik każdego gracza oblicza się na podstawie ich rankingów i prawdopodobieństwa wygrania meczu. Załóżmy, że oczekiwany wynik gracza pierwszego wynosi 0.43 (czyli ma 43% szans na wygraną), a gracza drugiego 0.57 (czyli ma 57% szans na wygraną).

Jeśli wygra gracz pierwszy, nowe rankingi obu graczy oblicza się następująco:

Gracz pierwszy: nowy ranking = 1400 + 32 * (1 - 0.43) = 1413

Gracz drugi: nowy ranking = 1600 + 32 * (0 - 0.57) = 1587

Jeśli wygra gracz drugi, nowe rankingi oblicza się następująco:

Gracz pierwszy: nowy ranking = 1400 + 32 * (0 - 0.43) = 1387

Gracz drugi: nowy ranking = 1600 + 32 * (1 - 0.57) = 1613

W obu przypadkach nowe rankingi odzwierciedlają wynik meczu i trafnie oddają względną siłę graczy. Rankingi pozwalają następnie porównywać graczy ze sobą oraz z innymi graczami w klubie lub lidze.

System rankingowy ELO sam się koryguje, więc z czasem ranking gracza zbliża się do jego rzeczywistego poziomu umiejętności. Dzięki temu to skuteczny sposób na klasyfikowanie graczy i śledzenie ich wyników.